Ne İle Bilgisayarda Yazı Yazılabilir?
Herkes Yazabiliyor, Peki Nasıl?
İzmir’de yaşayan, bir o kadar esprili bir genç olarak, bilgisayarımın başına oturduğumda yazı yazmak bazen tam anlamıyla bir “yaşama sanatı”na dönüşebiliyor. Düşünsenize, başlı başına yazı yazma işi bile bir macera. Hani “ne ile bilgisayarda yazı yazılabilir?” diye sorsalar, sıradan bir insanın aklına hemen klavye, mouse falan gelir. Ama ben size öyle her zamanki gibi basit bir yanıt veremem. Her şey, içinde bulunduğun ruh haline, ortamın sana ne kadar ilham verdiğine, hatta sabah kahvaltısında yediğin simite kadar değişkenlik gösterebilir!
Klavye: En Temel Araç Ama Her Zaman Sağlam Mı?
Klavye, evet, bilgisayarda yazı yazmanın temeli. Ama bazen o kadar fazla tuşa basmak zorunda kalıyorsun ki, klavyenin seni terk etmeye karar verdiği anlar oluyor. Dün gece, bir yazı yazmaya başladım; o kadar hızla tıklıyordum ki, parmaklarım neredeyse klavyeyi terk edecekti! Bir de “Caps Lock” tuşu yüzünden tüm yazıyı büyük harflerle yazmaya başladım. O an “caps lock tuşu” bana ‘bak, yazıyı yazmayı seviyorsan, büyük yazılarla idare et!’ dedi. Valla, demedi demeyin.
Düşünce Baloncuğu (İç Ses): “Ya bu klavye gerçekten bana niye böyle davranıyor? Klavyeyi seviyorum ama o da beni seviyor mu acaba?”
Bazen bir yazıyı bilgisayarın başında yazarken, tuşlara basmakla yetinmiyor, parmaklarım adeta birer küçük piyanist gibi dans etmeye başlıyor. Ama bir yandan da aklımda “Bu klavye gerçekten doğru mu yazıyor? Yoksa şifreleme işi mi yapıyor?” sorusu beliriyor. Ama gelin görün ki, en zor anlar da bu noktada başlıyor; bir tuşa basıyorsun ama yazı “baba dondurma alıyo” gibi garip bir şey oluyor. O anda insanın “Bir klavyeye hakkımı helal etmiyorum!” demesi an meselesi.
Fare, Değil Tabii Ki Fareyi Kastediyorum
Yazı yazarken fare kullanmak… Evet, fareyi düşündükçe yine bir iç sesim uyarıyor. Hani o fareyi sürekli hareket ettirip “buna tıklayayım, buna basayım” derken asıl işi yapmayı unutuyoruz. Fare, bir noktadan sonra yazı yazmakla alakasız bir hale gelebiliyor. Özellikle “Ctrl + C” ve “Ctrl + V” komutları, fareyi tamamen pasif hale getirebiliyor.
Düşünce Baloncuğu (İç Ses): “Bu fareyi çok seviyorum ama ne zaman ihtiyacım olsa kayboluyor. Oysa sürekli ona ‘gel, gel, tıkla’ diyorum ama bazen yok işte!”
Yazı yazarken fareyi tek elle tutarak yazıyı değiştirmeye çalışmak, bazen bana “süper kahraman” olma hissiyatı verir. Ama bir yandan da şunu düşünüyorum: Bu fareyi kullanmak, yazının akışını gerçekten sağlıyor mu, yoksa sadece bir filler gibi tüm sahneyi kaplıyor mu? Sanırım bu sorunun cevabını da bir türlü bulamayacağım.
Sesle Yazma: Teknolojiye Karşı Direnmek!
Hadi, bir de sesle yazma olayına girelim. Herkesin kolayca “sesi duyduğumda her şey tamamdır” diyerek yazmaya başladığı bu teknolojiye karşı olan tutumum biraz tuhaf. Bir gün denedim, “sesli yazı yazma” özelliğini kullanmaya karar verdim. İşe başladım, ne kadar rahat… Ama! Sadece “Merhaba dünya” dedim, sistem bütün cümleyi “Meyhane dünya” diye çevirdi. O an, teknolojiyi ne kadar sevsem de bir yandan “yok artık, daha fazla teknolojiye güvenemem” dedim. Bu deneyim gerçekten, sesle yazmanın aslında ne kadar da eğlenceli bir komedi şovuna dönüşebileceğini gösterdi.
Düşünce Baloncuğu (İç Ses): “Evet, ‘meyhane dünya’ dedim, ne var yani? Belki de yeni bir yazı tarzı doğuyor!”
Ama sonra fark ettim ki, bu teknolojiyi kullanarak yazı yazmak da bir beceri meselesi! Sesle yazmakla yazı yazmak arasındaki fark, insanın beynindeki “kontrol” mekanizmasına benziyor. Bir şekilde teknolojiye güvenmek, seni bazen şaşırtabilir. Gerçekten, teknoloji çok şey vaat ediyor ama bazen sadece insan sesinin ne kadar doğru olduğunu anlamaya çalışıyor. Sonuçta, bir “robot” gibi yazabilirsin ama insan gibi yazmak biraz daha özen istiyor, değil mi?
Akıllı Telefon ve Parmak Dansı: Kendi Kendine Yazı Yazmak
Gece geç saatlerde, yatakta bir yazı yazmaya başlamak; akıllı telefonla yazı yazmak gibisi yok. O tuşlara basmak… Hani bir anda parmaklarını ne kadar hızlı çalıştırdığını fark ettiğinde gözlerinin dönmesi an meselesi. Ama telefonla yazarken yaşadığım garip bir şey var: Tüm yazıyı yazarken o kadar çok dikkatli oluyorum ki, bir yanlışlık yapmaktan korkuyorum. “Yok ya, yanlış yazdım mı şimdi? Hemen sil, hemen düzelt!” Her seferinde, bir yandan yeni bir yazıyı yazarken diğer yandan geçmişteki hatalarımdan ders almaya çalışıyorum.
Düşünce Baloncuğu (İç Ses): “Aman tanrım! Hangi tuşa bastım?! Bir yanlışlık olmasın!”
Bazen bir yazıyı yazarken tek parmakla, bir yandan da komik bir şekilde parmaklarımla dans ettiğimi hissediyorum. “Parmak maratonu” gibi bir şey oluyor. Telefonun ekranında bir cümle yazarken 3 parmağım dönerken, 2 parmağım hala bozuk dans figürleriyle meşgul.
Pen ve Kağıt: Bilgisayara Neden Geri Dönmeliyim?
Bazen kağıt ve kalemi elime alıp yazmaya başlıyorum ve kendimi bir anda bir yazar gibi hissediyorum. Kalemi kağıdın üzerine sürtme sesi ve o yazıyı görmek… İnanın, bilgisayardan yazarken duyamayacağınız bir tatmin duygusu. Ama sonra hemen geri dönüyorum. Çünkü kağıda yazarken bir şeyler yazmayı bitirene kadar bir şeyler kayboluyor.
Düşünce Baloncuğu (İç Ses): “Yine kağıdın üstüne 5 dakika yazı yazmak istedim ama bu sefer ‘Ctrl + Z’ özelliğini kullanamayacağım!”
Yazı yazarken kağıt, bilgisayarın sunduğu sınırsız düzeltme gücünü vermiyor. Ama en azından kağıda yazarken her şeyin hızla değiştiğini görmek çok tatlı. Ayrıca kağıt, bilgisayara göre daha mütevazi. O yüzden bazen bilgisayara geri dönmek, zor oluyor.
Sonuç: Yazı Yazmanın Kısıtlamaları ve Eğlencesi
Ne ile bilgisayarda yazı yazılabilir? İsterseniz klavye kullanın, ister fareyi tıklayın ya da sesle yazın. En önemlisi yazının kaynağı olan düşüncelerinizi gerçekten bir yere aktarmak ve bu yazıyı yazarken gülmeyi unutmamak. Bilgisayar yazı yazmak için harika bir araç olabilir, ama unutmayın, her araç bir şekilde insanın içsel yaratım sürecini aktarmaya yardımcı oluyor. Yeter ki yazma sürecinde eğlenmeyi unutmayın, çünkü sonunda gerçekten neyle yazdığınızın pek önemi yok, değil mi?